كما تدين تدان

روايه كما تدين تدان
الحلقه التالته
ريهام فتحت الهديه لاقته مصحف
ريهام : الله جميل اكيد دى اجمل هديه جتلى فى حياتى
احمد : علشان لما اقولك انها هتعجبك تسمعى الكلام
ريهام : سلام بقى عشان انا ورايا حصه
احمد : انا همشى وارجع اخد سيف عشان اروحه البيت
ريهام : على ايه ده هما فاضل حصتين اقعد استناه
احمد : خلاص ماشى هاقعد استناه
ريهام : هبقى اشكر سيف كتير على الهديه
احمد : وبالنسبه لابو سيف اللى هو اصلا مختار الهديه مش هتشكريه هو كمان
ريهام : لا مش هشكره الا لما يتاسف الاول
احمد : يتاسف على ايه ؟

ريهام : الخبطه اللى خبطهالى
احمد : نعم ياختى انا ضــ,,ـــــربتك وانتى فى الاعدادى اجى اتاسف عليها دلوقتى وبعدين ما انتى كنتى ضــ,,ـــــربانى بالقلم
ريهام : لا مش علشان دى علشان خبطتك امبارح فيا
احمد : لا مش اتاسف انتى اللى كنتى واقفه فى مكان غلط
ريهام: مكان غلط ايه هو احنا بنلعب كوره وبعدين خلاص مفيش اسف يبقى مفيش شكرا
احمد : خلاص انا اسف
ريهام : شكرا يالهوووووووووووتى الحصه يلا سلام حصتى بدات بقالها شويه
احمد بيضحك عليها فجاه جت باش مهندس احمد باش مهندس احمد
احمد : نعم
سلوى : كويس انك هنا سيف عمال يعيط
احمد : ليه
سلوى : بصراحه الاستاذ طارق ضــ,,ـــــربه
احمد : وهو يضــ,,ـــــربه ليه ملوش ضــ,,ـــــرب عليه
سلوى : هدى نفسك بس وتعالى نشوف ايه الحكايه
ريهام خلصت حصتها لاقت سلوى وافقه وفيه زعيق جامد
ريهام : فيه ايه يا بت
سلوى : الاستاذ طارق ضــ,,ـــــرب سيف وسيف عمال يعيط واما احمد راحله وقاله بتضريه ليه قاله معملش الواجب احمد قاله هوديك فى داهيه قاله اعلى ما فى خيلك اركبه ولو معملش الواجب تانى هضــ,,ـــــربه الاتنين مسكوا فى خناق بعض
ريهام : كل ده حصل وانتى واقفه تتفرجى
سلوى : وانا هعمل ايه ياختى المدير معاهم جوا
ريهام : ماشى طب ويعى كده خلينى اخش
سلوى : هتخشى تعملى ايه ؟
ريهام : هتشوفى واسعى انتى بس
ريهام دخلت الاوضه
ريهام : لو سمحت يا استاذ احمد روح شوف سيف وهديه وانا هتكلم مع الاستاذ طارق
احمد : ماشى
ريهام : استاذ طارق اللى انتى عملته ده غلط ملكش حق انك تضــ,,ـــــربه
طارق : لا ليا
ريهام : لا ملكش وبعدين هتعمل لنفسك مشاكل ان عارف ده ابن مين
طارق : والله انا ميهمنيش ابن مين
ريهام : لا يهمك انت عارف الباش مهندس احمد ده اللى مصمم فله وزير التربيه والتعليم وساعتها الوزير انبسط اوووووى وقاله يطلب اى طلب وهو يعملهوله تصور بقى لو كان الطلب ده انه يرفدك ويمريك فى الشارع
طارق : يا نهار ابيض والله مكنتش اقصد حاجه لو سمحتى فهميه
ريهام : انا هفهمه بس انا لازم تروح تعتذرله وانا هترجاه انه ميعملكش حاجه
طارق : حاضر يا انسه ريهام شكرا
طارق راح لاحمد وفضل يقوله انا اسف
احمد لريهام : انتى قولتيله ايه
ريهام : قولت لمين
احمد: للاستاذ طارق
ريهام : ليه
احمد : اصله اللى يشوفه وهو بيكلمنى ميشفهوش ساعه ما جه يتاسفلى ده كان ناقص يبوس ايدى .
ريهام : فيه مشاكل مش لازم العصبيه فيها لازم التفكير وسلام بقى عشان انا ورايا حصه دلوقتى فى فصل سيف لازما اروح
احمد : اوك وانا هستنى سيف برا الفصل
احمد واقف يتفرج على ريهام وهى بتشرح
لقى ولد وبنت اتخانقوا مع بعض
ريهام للولد : انتا غلطان وبصت لاحمد وهو واقف بكره وكلمت الولد وقالتله لازم تحترم البنات مش تضــ,,ـــــربهم
احمد فضل يضحك عرف ان الكلام عليه
الحصه خلصت واحمد اخد سيف ونده على ريهام
احمد : ع فكره اللى انتى عملتيه ف الفصل ده غلط
ريهام : ازاى
احمد : الاتنين غلطوا وضــ,,ـــــربوا بعض وبالرغم من كده كلمتى الولد بس ليه ؟
ريهام : علشان انا عارفه ان اولاد هما اللى ع طول بيبداوا فى الضــ,,ـــــرب
احمد : اسم الله ليه هو انا اللى ضــ,,ـــــربتك بالكف الاول
ريهام : مكنتش تعاكس عشان مكنتش تتضــ,,ـــــرب
احمد : الله وانتى كان مالك انتى انا كنت عاكستك
ريهام : وانت تقدر
احمد : لا بصراحه حتى انا كنت اخاف انتى كنتى دبدوبه تخينه ولو ضــ,,ـــــربتينى هتمــ,,ـــــوتينى
ريهام : دبدوبه فى عينك اكصاروووووخ
احمد : خلاص انا اسف تعالى اوصلك
ريهام : لا شكرا
احمد : على فكره مش هتلاقى تاكسى دلوقتى ما تقول حاجه يا عم سيف
سيف : اه والنبى يا ميس تيجى معايا نوصلك
ريهام : ماشى علشان خاطرك انتا بس
احمد وصلها وفات اسبوعين
احمد لقى سيف زعلان
احمد: مالك يا حبيبى فى ايه
سيف : ميس ريهام بقالها اسبوع متجيش المدرسه
احمد: ليه مالها
سيف : علشان هى …………..