الهانم مـ,ـراتك
: انا بقالى نص ساعه بتناقش معاكى ف ايه ! روح : ف اللى حصل زين : طب وانت فهمتينى ولا نو استيعاب ؟؟؟؟؟ ( روح تاخد بالها من غباء سؤالها وكمان تبص لريأكشنات وشه وشكله وهو متقدرش تمسك نفسها وتضحك .. تضحك كتير وهى بصاله وهو باصصلها ومبتسم .. بيبص لعينها الصافيه اللى بصاله وضحكتها اللى حسسته براحه من جواه .. حس انه فعلا مرتاح بضحكتها دى .. روح تلاقيه مركز معاها .. تبطل ضحك وتبصله وترفع حواجبها وتفتح عيونها بمعنى ايه ! ) زين : لا ابدا .. قومى غيرى وتعالى نامى روح : احم طب ينفع انام
انهارده لوحدى زين : لا مينفعش انا عاوزك تتعودى ( كانت لسه هتتكلم بس يقاطعهم رنه تلفون زين .. يبص للفون ويبصلها وبعدها يقفل الصوت ) زين : ميش يا روح روح بتحاول تدارى ها : لا مش زين : طيب يلا بقي عشان عاوز اطفى النور .. غيرى هنا عادى وتعالى نامى روح : لا طبعا زين : اوك غيرى ف لحد ما تتعودى ( يقاطعهم تلفونه تانى ورادى يرد ) زين : الووو .. ايه يابنى .. ماهو محدش يكلم حد ف الوقت دا يعنى .. لا اجازتى هتخلص السبت .. شرم ولا السخنه ؟ .. خلاص تمام
هاجى .. الفجر فاضل عليه ساعتين وانا منمتش من امبارح .. خليها بكره .. اممم طب مين اللى جاى !؟ .. دا كلهم بقي خلاص اشطا هحضر شنطتى واحصلكو .. مالها مراتى ! .. لا مش هجيبها خليها مرتاحه هنا احسن .. اوك سلام ( يقفل ويبص لروح اللى قاعده ومتابعه كه ومركزه معاه اوى ) زين : مقومتيش ليه ! روح : اااا قايمه اهو زين : طب يلا وحظك انى هسيبلك الاوضه كلها .. اتبسطى يا ستى روح بابتسامه : زعلتنى اوى انك هتسيبها زين بضحك : واضح واضح ( تضحك وتقوم تدخل .. زين يطلع شنطه سفره
ويبدأ يحط هدومه فيها .. يستغل ان روح ف ويغير هدومه .. شويه وتخرج روح ) زين : انا هشوف بابا تقريبا قام يصلى الفجر فخلى بالك عشان راجع احسن تفتكرينى مشيت وتتخضى لما ادخل كالعاده ( تحركله راسها بمعنى تمام .. يخرج زين يتكلم مع ابوه بس غاب جدا بره وروح بتسمع همس وكلام بس مش قادره تفهم هما بيقولوا ايه .. ومش فاهمه ايه اللى بيحصل بره .. تفتح الباب وتبص عليهم .. كان زين واقف وابوه قصاده وباين ع ملامحه الخنقه ) زين : سبق ووضحتلى انها حاجه اضافيه .. ازاى هى فعلا كده وانت بتطلب منى
